Nieuwjaarsconcert Muziekvereniging Ulicoten in jubileumjaar

Op zondag 19 januari hield Muziekvereniging Ulicoten haar nieuwjaarsconcert.

Jeanny Wouters schreef onderstaand verslag in "Ons Weekblad".

Dank je wel, Jeanny!

Voorzitter Ronny Verschueren
Voorzitter Ronny Verschueren

De Brassband bestaat dit jaar 70 jaar! Dat was een van de laatste dingen die voorzitter Ronny Verschuren opnoemde in zijn nieuwjaarsspeech waarin hij vooral terugblikte naar 2019, een jaar waarin heel veel gebeurd was bij Muziekvereniging Ulicoten. Er waren 6 jubilarissen, heel veel optredens, het 25-jarig jubileum van de Percussiegroep, heel veel inzamelingsacties, uitwisselingsconcerten, nieuwe evenementen, kortom heel wat uren werden door de leden besteed aan hun muziek en vereniging. Tijdens dit nieuwjaarsconcert gaf elke geleding een proef van hun kunnen: achtereenvolgens kwamen de drumband, percussiegroep en na de pauze de Brassband aan bod.






Drumband Ulicoten

De tribune in de sportzaal van de Bremerpoort was niet tot de laatste stoel bezet. Bij het optreden van de Drumband was de bezetting ook zeer miniem; vlak voor de nieuwjaarsuitvoering hadden een aantal leden besloten te stoppen. Maar onder de bezielende leiding van dirigent Wouter de Winne klonken de slaginstrumenten toch zonnig (Sunny Sound), swingend (Bongo Swing), zuiders (Latin Tune) en bloemrijk (Puppy Flower).


Percussiegroep "Afslag Ulicoten"

Korte intro’s

De Percussiegroep Afslag Ulicoten telde maar liefst 17 personen die allemaal op verschillende slagwerkinstrumenten sloegen om samen een prachtig geluid daarmee voort te brengen. Eveneens onder leiding van dirigent Wouter de Winne die tussendoor voor korte leuke intro’s zorgde.





Wavin’Groove van P. van Aart, The Forgotten Journey van H. Schleiffert, Bongo Fury van A. Goldenbeld, Sticky Fingers van Charles van Zanten. Gevolgd door het bekendere Downtown Funk van A. Goldenbeld, een arrangement waarin het bekende Uptown Funk van Bruno Mars voor model stond. Er werd bij geklapt en met sambaballen geschud door de vier jeugdige drumbandleden. Het muzikale deel voor de pauze werd afgesloten met Over the Moon van Jan Schipper.


Doodstil

Na de pauze wachtte dirigent Wim Sas die voor de Brassband stond, tot het doodstil was, en een voor een vielen de instrumenten in, soms in groepen om samen rustig naar een finale toe te spelen, Guardian of my Soul heette het eerste nummer en je kwam af en toe ogen tekort om alle instrumenten, koper en percussie te volgen.